Webmaster: Nico Möderscheim
Verslagje jubileum-uitstapje op zondag 25 september 2011
De viering van het 30 jarig bestaansfeest van onze Wijkraad werd 's morgens ingezet met een stralend zonnetje dat de rond 50 wijkgenoten vergezelde in de bus van Math Vaessen, richting België. Onderweg werd al heel snel kennisgemaakt met Dhr. Jean Knoors uit Grevenbicht die de hele reis als gids fungeerde en al voordat we de Belgische grens passeerden het gezelschap trakteerde op bijzondere, interessante en geschiedkundige wetenswaardigheden over de Nederlanden en onze Zuiderburen. Onderweg wees Jean ons tevens op de mooie natuur in "West"-Limburg, Haspengouw, Vlaams Brabant enz. die in mooie herfstkleuren aan ons voorbij schoot.
De eerste stop werd gemaakt in de Oranjestad Diest, gelegen aan de Demer. Bijna 3 eeuwen lang was de stad in handen van de graven Nassau, de latere prinsen van Oranje-Nassau.
Aan de buitenmuren rondom het mooie begijnhof vertelde onze gids over het ontstaan van zulke begijnhoven en hun bewoners en over de bijzonderheden van dit complex met z'n 90 huizen en conventen.
We passeerden de prachtige mooie barokke begijnhofpoort, de typische begijnhofkerk St.Catharina gebouwd in donker ijzerzandsteen en vol bewondering liep het gezelschap over de keien van dit bijzondere Werelderfgoed, aandachtig luisterend naar de uitleg van onze gids.
In de autentieke "gasthof 1618 " was het goed toeven onder het genot van een glas wijn of Belgisch bier en de heerlijk geserveerde lunch (met frieten) in de tuin werd alle eer aangedaan. Inmiddels waren we wat achter geraakt op het tijdschema en werd er besloten niet te voet naar het centrum van Diest te gaan, maar met de bus. Het oude centrum rondom de prachtige Grote Markt waar heel wat gevels dateren uit de 17e- en de 18e-eeuw en gebouwd in ijzerzandsteen werd stapvoets bewonderd evenals de Sulpitiuskerk met zijn zgn. mosterdpot als toren en de "Dulle Griet" op een pleintje.
We vervolgden onze reis langs het geboortehuis van Ernest Claes, de schrijver van "De witte van Zichem", thans museum op weg naar Scherpenheuvel.
Via een zandweg en goed stuurmanschap van onze chauffeur lukte het uiteindelijk vanwege een omleiding om de steile klim naar de basiliek van O.L.Vrouw van Scherpenheuvel te nemen.
De devotie tot Onze-Lieve-Vrouw te Scherpenheuvel is ontstaan rond een mariabeeldje hangend aan een eik in een onbewoond gebied op het grondgebied van de stad Zichem in het hertogdom Brabant. Het is echter waarschijnlijk al voor 1514 dat deze plaats bedevaarders aantrok. De basiliek met zijn loden koepel en versierd met 298 zevenpuntige vergulde sterren werd bezocht en iedereen beleefde op zijn eigen manier al datgene dat in deze koepelkerk aanwezig was aan pracht, devotie en architectuur.
Het houten mariabeeldje in een zijkapel, de witte steen van de zijkapellen, het prachtige orgel, het altaar, de vlakke en steile kruisweg, de barokgang en winkeltjes met mariabeelden en kaarsen droegen allemaal bij tot het aparte gevoel bij deze bedevaartsplek.
Om half 5 was het tijd voor koffie met vlaai, op een echte gemoedelijke en Belgische manier geserveerd in restaurant "De Ram '' in de omgeving van de basiliek.
Het laatste doel van onze reis was een bezoek aan de Norbertijnenabdij Averbode.
Ook nu weer werd de bus vakkundig geparkeerd langs de weg en iedereen veilig naar de ingang geleid.
Via een poortgebouw met armengat kwamen we op een mooie binnenplaats en keken we uit op 14e eeuwse gebouwen uit bruine ijzerzandsteen opgetrokken. De aanblik leverde bewonderende reacties op.
Staande op deze binnenplaats in het lekkere zonnetje vertelde Jean Knoors allerlei wetenswaardigheden over datgene wat er zoal te zien was en de geschiedenis van de kerk, de abdijvleugel, en de overige gebouwen, de vluchthuizen enz. van deze Norbertijnenabdij.
De barokke voorgevel van de abdijkerk stamt uit 1672 en men bewonderde de binnenkant van deze "lichte" kerk met een groot koorgedeelte met mooi houtsnijwerk in het koorgestoelte van Beiers eikenhout.
Het hoogaltaar is uitgevoerd in veelkleurig marmer. Het portaal heeft een prachtig orgel en van buiten is de kerk enkele jaren geleden fraai gerestaureerd.
Alle aanwezigen lieten alles op zich inwerken en na het bezoek van het graf van Ernest Claes en zijn echtgenote op het abdijkerkhof kon men nog een tijdje proeven aan het kloosterleven tijdens de Vespers waarin de aanwezige Norbertijnen Gregoriaanse liederen zongen tijdens hun avondgebed.
Onder de indruk van zoveel moois en van de kennis-overdracht van onze gids Dhr. Jean Knoors op cultuur/historische gebied, de prettige manier van uitleg en omgang, de keuze van bezienswaardigheden en lunch- en koffie-etablissement was men rond half 8 weer voldaan in onze wijk terug.
Zowel de gids als de chauffeur werden bedankt met een extra gift en een groot applaus van alle tevreden "bedevaartgangers" !!!! Om met de woorden van Jean Knoors te eindigen : "Bezoek deze mooie streek later nog eens en drink er op Uw gezondheid de allerlekkerste Trappist uit West-Vleteren". Proost!!!
Echt, 27 sept. 2011
Mia van Wegberg-Kurvers.
Foto’s (selectie) genomen door:
Tineke Kwaks, Broer v. Wegberg en
Nico Möderscheim